Via Twitter ken ik Bianca den Outer én haar uitstekende smaak ;-), we zijn beiden fan van zowel de Deense serie Borgen en de USA-serie The Good Wife als de enige echte historische Queen Elizabeth I. Wie beter om voor een nieuwe aflevering van De favoriete boeken van ... te vragen dan Bianca?
Bianca den Outer over zichzelf: "39 jaar, vrouw, moeder, echtgenote, minnares, vriendin, ondernemer, paardenliefhebber, boekenverslinder, geschiedenis-freak, lerende leider. Ik ben co-founder van JB Lorenz, een collectief van zelfstandige professionals die werken op het snijvlak van zorg en overheid. Gefascineerd door taal. Dat beschrijft mij wel zo’n beetje. Denk ik :-)."
"Voor dit blog koos ik voor mijn favoriete boeken over sterke vrouwen en spiritualiteit. Deze boeken hebben een onuitwisbare indruk op me gemaakt en liggen altijd onder handbereik. Het ene boek op mijn nachtkastje, het andere boek naast de open haard en weer een ander boek in mijn kledingkast. Ze zijn mijn leidraad, inspiratiebron, betekenisvol en houden me verbonden met mijn gevoel en mijn hart."
1. Elizabeth de Grote – Elizabeth Jenkins
Elizabeth de Grote is mijn grote heldin. Ze was zeer intelligent en had een perfect gevoel voor politiek. Een vrouw met een magnetische aantrekkingskracht op mensen en een vrouw die haar leven lang ongetrouwd bleef omdat ze, zoals ze zelf zei, getrouwd was met Engeland. Elizabeth was zich er zeer van bewust dat haar onafhankelijkheid alleen dan gewaarborgd was, zolang ze ongetrouwd bleef. “Wees altijd iemand", omgezet in het Latijn “semper eadem”, was haar leuze en levensmotto.
Elizabeth heeft in haar leven vele tegenslagen overwonnen. Als klein kind verloor haar moeder het hoofd nadat ze de gunst van de koning verloor. Ontberingen en gevangenschap in haar jonge jaren toen Maria, haar halfzus op de troon zat, bleven haar niet bespaard.
Bij Elizabeths troonsbestijging was Engeland bijna failliet en een land verscheurd door godsdiensttwisten. Elizabeth had een onwrikbaar geloof maar haar geest was niet in staat tot religieus fanatisme. Het beroemde gezegde “Er is slechts één Jezus Christus en één geloof; de rest is slechts geharrewar over kleinigheden", is een uitgangspunt geweest dat rust bracht in het land. Bij haar sterven was Engeland een welvarende natie en een van de belangrijkste spelers op het politieke toneel van de toenmalige wereld.
2. De ontembare vrouw, van Clarissa Pinkola Estela
Clarissa Pinkola verzamelde en sprokkelde vele stokoude sprookjes, mythes en verhalen over vrouwen uit de hele wereld bijeen. Deze verhalen en sprookjes vertellen ons dat in elke vrouw een krachtige drijfveer zit, vol goede instincten, gepassioneerde creativiteit en tijdloos weten.
In de afgelopen duizenden jaren zijn vrouwen achtervolgd, gekweld en er ten onrechte van beschuldigd verslindend en vals, te agressief en minder waard te zijn dan degenen die hen belasteren. Het boek van Clarissa ligt altijd op mijn nachtkastje. Om me te herinneren aan de kracht van vrouwen; een scherp waarnemingsvermogen, een speelse geest en een groot vermogen om zich geheel aan iets te wijden. Prachtig en tijdloos boek!
3. Anastasia-reeks van Vladimir Megre
De boeken van Anastasia blijven me boeien en verwonderen. Vladimir Megre tekent de verhalen van Anastasia, heremiet die leeft in de taiga van Rusland. Vladimir Megre heeft haar ontmoet en heeft in negen boeken haar verhaal opgetekend. Anastasia heeft geen scholing ontvangen zoals wij dat kennen, maar ze heeft een diepgaand weten en is volkomen verbonden met haar omgeving en het universum. Ik lees de boeken uit de Anastasia-serie nu enkele jaren. Ik ben nog niet verder gekomen dan deel 2. De inhoud van de boeken is heel bijzonder en stemt mij telkens weer tot nadenken. Een geweldig mooie serie spirituele boeken.
4. De Alchemist – Paulo Coelho
Dit boek kreeg ik cadeau op zo’n moment dat je weet dat je hele leven op het punt staat te veranderen en je het gevoel hebt op de rand van het zwembad te staan - en niet goed durft te springen omdat je het koude water vreest. De Alchemist is geschreven als een charmant, mooi sprookje van een herdersjongen op reis, maar bevat diepgaande universele observaties over het leren verstaan van de taal die je hart spreekt en de verbinding met het universum. Samen met het boek Aan de oevers van de piedra huilde ik, een prachtig verhaal over liefde, is De Alchemist een boek met bijzondere betekenis geworden, dat ik regelmatig weer herlees.
Ondernemers hebben het verhaal en de drive om een businessboek te schrijven; ik geef de praktische tips waarmee het schrijven makkelijker, sneller en vooral ook veel plezieriger wordt. Wil je weten wat ik voor jouw boek kan betekenen? Lees dan hier wat andere ondernemers zeggen.
Posts tonen met het label Inspiratie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Inspiratie. Alle posts tonen
vrijdag 1 juni 2012
vrijdag 25 mei 2012
De favoriete boeken van Manoli Martin-Camuñas Romero
Vandaag de allereerste aflevering van een nieuwe rubriek bij Boekenbusiness: de favoriete boeken van... En ik ben er superblij mee dat onderneemster Manoli Martin van Female Branding Company ja zei toen ik haar vroeg om de kick-off te doen.
Haar mooie serie 'Female brands in the SPOTlights' was voor mij een van de inspiratiebronnen om op mijn eigen blog mensen te vragen naar hun favoriete boeken.
Manoli over haar keuze: "Als FemaleBrand strategist adviseer, coach, prikkel en inspireer ik de zakenvrouw met haar onderneming en binnen organisaties om zich te profileren als een ‘merk’ dat mensen inspireert en zich onderscheidt vanuit unieke identiteit, leiderschap, verbinding en passie. Ik heb té veel boeken die ik hier zou willen neerzetten. Ik heb gekozen om boeken met jullie te delen die impact hebben gehad in mijn leven en/of mijn bedrijf."
1. Alice in Wonderland is een (kinder)boek uit 1865 van Lewis Carroll. Als kind ‘vrat’ ik boeken. Dit boek boeide mij zo omdat ik me in Alice herkende en in het feit dat er geen onmogelijkheden voor mij bestonden. (Stiekem zie ik nog steeds louter mogelijkheden.) Ik droomde hoe het zou zijn om ook in wonderland te leven. Alle gekke woordspelingen begreep ik destijds maar ten dele en als volwassene zie ik pas hoe geniaal dit boek is. Ik gebruik 'Alice’ nog steeds als metafoor bij mijn klanten en bij mijn kinderen als ze in onmogelijkheden denken.
2. The 7 Habits of Highly Effective People, Stephen R. Covey. Een managementboek dat door velen al gelezen is. Ruim acht jaar geleden ben ik gestart om de zeven ‘gewoonten’ in praktijk te brengen, waardoor ik inzicht heb gekregen in wat voor mij belangrijk is in mijn leven en ik dit als kompas gebruik in alles wat ik doe. Dit boek was het duwtje in mijn rug om daadwerkelijk mijn bedrijf op te zetten.
3. Winter in Madrid, van C.J. Sansom. Dit is een boek over de Spaanse burgeroorlog in Madrid. Het speelt zich af in de wijken waar mijn ouders vandaan komen en beschrijft ook hun geschiedenis en daarmee de mijne. Omdat ik een andere familiegeschiedenis heb dan Nederlanders, kreeg ik op school weliswaar les over de Nederlandse oorlogsgeschiedenis, maar wist ik van de Spaanse niet zoveel. Nu begrijp ik (na het lezen van nog veel meer boeken) ook beter mijn familiegeschiedenis en mijzelf.
4. Parnassia, van Josha Zwaan. Ook dit boek speelt zich af in de oorlog, maar dan in de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Ik heb me verdiept in welke impact oorlogsverleden op generaties kan hebben. Dit boek beschrijft hoe je de oorlog generaties lang kunt doorgeven en de impact ervan op de volgende generatie. Ook ik ben de tweede generatie van een burgeroorlog. Het mooie is dat ik hierdoor ‘oneigelijke’ taken van mijn klanten herken en hen erop kan attenderen en begeleiden, waardoor ze weer hun ‘eigen’ taak en autonomie kunnen nemen en daardoor een stuk krachtiger worden.
5. De essentie van vrouwelijk leiderschap, Karin Jironet. Een prachtig boek, dat aan de hand van Dante's ontwikkelingsreis, die hij beschrijft in de ‘Goddelijke Komedie’, de spanningen toont die er bij leiders leven en de oorzaken ervan. Een eye-opener voor velen van mijn klanten en herkenbaar.
6. De Maskermaker van Wibe Veenbaas e.a. Dit boek geeft inzicht in karakterstructuren. Dit boek en de opleiding die ik bij Phoenix opleidingen volg, zorgen ervoor dat ik mijn klanten daadwerkelijk buiten hun comfortzone laat bewegen en er duurzame verandering plaats vindt. Ook mij heeft het meer inzicht gegeven in mijzelf.
7. Theorie U, C. Otto Schramer. Leiderschap met open geest, open hart en open wil; een visie die ik van harte deel. Het boek gaat over persoonlijk leiderschap en dat is voor mij de start van welk ander soort van leiderschap dan ook. De kernvraag, hoe kan ik als mens een eigen bijdrage leveren aan de maatschappij, die tevens aansluit bij wat de omgeving echt nodig heeft, is een uitgangspunt waar ik mijn Female Branding concept op heb gebaseerd en het hoogste potentieel haal uit de zakenvrouwen en zij het verschil maken voor de ander.
dinsdag 17 april 2012
Ga jij op exenjacht?
Lola schrijft voor magazines en internetsites, ze snelt op haar hoge hakken door de spacy torens van de Zuidas, en met minnaar Henri vliegt ze naar Dubai. Maar haar avonden brengt ze alleen door, achter haar laptop. Steeds 'op exenjacht', op zoek naar Tom, en Jacobus, en Boris - en hoe heette toch ook weer die knappe jongen die..?
Agatha is succesvol ondernemer in fashion design, en haar liefde is voor Marcel. Maar in gedachten is ze alleen maar bezig met calorieën, elke minuut van ieder uur...
Tina maakte de wereldreis, ze beklimt nu de carrièreladder, maar in haar hart wil ze maar één ding - een kind. Waar haar Peter maar steeds niet aan toe is...
De acht verhalen in Mirjam Windrichs nieuwe ebook Op Exenjacht draaien om geheimen die we misschien niet eens aan onze beste vriendin opbiechten... maar waar we misschien allemaal van alles in herkennen. Want:
"Er is een ander leven dan het bestaan van de buitenkant, van de verwachtingen, van de mal waarin we allemaal zouden moeten passen," zegt schrijfster Mirjam Windrich.
Die zin treft me in mijn hart. En het is wat maakte dat ik Op Exenjacht zo graag wilde uitgeven, hoewel het fictie is. Dat hebben we bij Réunion nog nooit uitgegeven! (en dat is trouwens een goede tweede reden: blijf groeien.) Misschien zijn mijn angsten, emoties en verlangens andere dan die van Lola, of Francoise, of Luz - maar dát we ze hebben, delen we.
Wie van ons gaat er 's avonds nooit even 'op exenjacht' via Facebook, LinkedIn of Google? Vroeger was die ooit zo verzengende liefde uit het oog, uit het hart, maar nu is een ex altijd maar één muisklik weg - wat doet dat met ons? En hoe houden we ons in het diepst van onze gedachten bezig met relaties, met ons uiterlijk en ons gewicht, en onze al dan niet aanwezige kinderwens? Het leven is maf, niet maakbaar, zegt Mirjam.
Zij beschrijft Lola, Manoes, Luz en de anderen zo indringend dat de verhalen onder je huid lijken te kruipen. Al eerder schreef Mirjam Windrich boeken over internettherapie, en een aantal romans. Ze is ook de grondlegger van Mindful Analysis, een methodiek voor online begeleiding.
Het digitale boek Op Exenjacht is overal online te koop voor maar € 4,99:
bijvoorbeeld hier bij Bol, bij hier bij Uitgeverij Réunion, of hier bij Kobobooks en hier bij Bruna.
Agatha is succesvol ondernemer in fashion design, en haar liefde is voor Marcel. Maar in gedachten is ze alleen maar bezig met calorieën, elke minuut van ieder uur...
Tina maakte de wereldreis, ze beklimt nu de carrièreladder, maar in haar hart wil ze maar één ding - een kind. Waar haar Peter maar steeds niet aan toe is...
De acht verhalen in Mirjam Windrichs nieuwe ebook Op Exenjacht draaien om geheimen die we misschien niet eens aan onze beste vriendin opbiechten... maar waar we misschien allemaal van alles in herkennen. Want:
"Er is een ander leven dan het bestaan van de buitenkant, van de verwachtingen, van de mal waarin we allemaal zouden moeten passen," zegt schrijfster Mirjam Windrich.
Die zin treft me in mijn hart. En het is wat maakte dat ik Op Exenjacht zo graag wilde uitgeven, hoewel het fictie is. Dat hebben we bij Réunion nog nooit uitgegeven! (en dat is trouwens een goede tweede reden: blijf groeien.) Misschien zijn mijn angsten, emoties en verlangens andere dan die van Lola, of Francoise, of Luz - maar dát we ze hebben, delen we.
Wie van ons gaat er 's avonds nooit even 'op exenjacht' via Facebook, LinkedIn of Google? Vroeger was die ooit zo verzengende liefde uit het oog, uit het hart, maar nu is een ex altijd maar één muisklik weg - wat doet dat met ons? En hoe houden we ons in het diepst van onze gedachten bezig met relaties, met ons uiterlijk en ons gewicht, en onze al dan niet aanwezige kinderwens? Het leven is maf, niet maakbaar, zegt Mirjam.
Zij beschrijft Lola, Manoes, Luz en de anderen zo indringend dat de verhalen onder je huid lijken te kruipen. Al eerder schreef Mirjam Windrich boeken over internettherapie, en een aantal romans. Ze is ook de grondlegger van Mindful Analysis, een methodiek voor online begeleiding.
Het digitale boek Op Exenjacht is overal online te koop voor maar € 4,99:
bijvoorbeeld hier bij Bol, bij hier bij Uitgeverij Réunion, of hier bij Kobobooks en hier bij Bruna.
maandag 9 april 2012
Gelezen: "Egostrippen: de kick van je eigen ik"
In februari reageerde ik enthousiast op een Twitteroproep van Uitgeverij Haystack aan bloggers die Egostrippen van Rick van Asperen wilden bespreken. De boekbeschrijving sprak me aan: "Je probeert het iedereen naar de zin te maken, je partner, je collega’s en je vrienden. Maar zeg eens eerlijk, word je blij van alle rollen die je dagelijks speelt? [..] Strip je ego: richt je voortaan op wat jou beweegt en wat je diep in je hart wilt, thuis en op het werk." Ik wilde het boek graag lezen, omdat ik soms wel wat standvastiger zou willen zijn en me niet te gauw laten afleiden door wat ik denk dat anderen van me zouden kunnen vinden.
Nu zit ik er maar mooi mee in mijn maag. Want nu moet ik een boek bespreken dat erom draait dat elk oordeel dat je hebt over iets of iemand anders, eigenlijk (of zelfs alleen maar) iets zegt over jezelf. Voor de veiligheid begin ik dan maar met wat ik meteen goed vond aan het boek: de sterke vormgeving (van Foxy Design) en het feit dat je het werkboek er als gratis ebook bij kunt downloaden. Een mooi voorbeeld van innovatief uitgeven.
De eerste hoofdstukken van Egostrippen riepen bij mij meer vragen op dan antwoorden. Van Asperen wijst op de uiterlijke vormen waarmee ons 'trippende ego' zijn behoefte aan acceptatie en waardering door anderen probeert te bevredigen; uiterlijke vormen die in tegenstelling staan tot ons 'ware ik'. Bij mij riep dit steeds de vraag op in hoeverre er een puur en authentiek 'ik' is of kan zijn, helemaal onbeïnvloed door anderen om ons heen. De rollen die we spelen, zijn volgens Van Asperen ook niet ons ware zelf, en ook daar had ik mijn vraagtekens bij. Ik voel mij wel degelijk 'moeder', 'uitgever', 'vrouw van', 'vriendin'. Het zijn allemaal essentiële delen van wie ik ben.
Wat verder in het boek gingen mijn hakken echt in het zand. Doordat het boek de boodschap er vrij fors inhamert (om de haverklap wordt me ingeprent dat mijn 'trippende ego' hier weer bezig is) raakte ik af en toe wat geïrriteerd en op zijn zachtst gezegd, niet-ontvankelijk voor de boodschap.
Maar: deze laatste zin is een oordeel. En, zegt Van Asperen, door te zeggen 'doordat het boek er zo op hamert, word ik geïrriteerd' neem ik hier de lineaire route van het trippende ego. In plaats daarvan kan ik ook kiezen voor de hoge route: 'doordat ik vind dat het boek doorhamert, raak ik geïrriteerd'. Op deze hoge route neem je al wat meer verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens. Want wat ik 'doorhameren' vind, kan voor iemand anders 'creatief', 'uitdagend', 'humoristisch' of 'prikkelend' zijn. Maar pas op de lage route kom je tot de kern: 'door mijn eigen onvervulde behoefte aan [...]*, voel ik mij nu geïrriteerd.'
In het werkboek raakt Van Asperen meer aan de antwoorden op de vragen die ik mezelf steeds stelde bij de eerste hoofdstukken van het hoofdboek. Om in contact te komen met je echte ik, is het essentieel om jezelf steeds te vragen: 'welke behoefte leeft er nu, op dit moment, in mij', zegt hij. Cruciaal daarbij is om 'diep genoeg' te gaan. 'Ik wil de lotto winnen' is geen behoefte, maar een vorm om een onderliggende behoefte te vervullen, bijvoorbeeld: 'ik heb behoefte aan vrijheid'. Oordelen hoeven niet goed of slecht te zijn: ze kunnen je helpen om te voelen wat je diepere behoefte is.
Ook (het spelen van) een rol is op zich geen probleem - zolang de rol maar aansluit bij de behoefte die nu in je leeft. Te vaak, zegt Van Asperen, blijven we hangen in een rol die in het verleden een behoefte voor ons vervulde, maar nu niet meer. Wij veranderen, onze behoeften veranderen. Door in contact te blijven met de behoeften die je nu voelt, kun je authentiekere keuzes maken.
Het werkboek bracht mij de meeste inzichten, door de meer praktische uitwerking en de concrete handvatten, terwijl ik bij het hoofdboek meer de neiging had in discussie te gaan of 'speak for yourself, mister' te denken. Daardoor heeft Van Asperen mij toch wel flink aan het denken gezet over thema's die me boeien: ambitie en authenticiteit.
* Als proef op de som probeer ik nu de onderliggende behoefte nog in te vullen die ik hierboven open liet bij de 'lage route' waarom ik mij geïrriteerd voelde bij het lezen van het boek. Dat wordt dan, als ik goed nadenk: "Door mijn eigen behoefte om aardig gevonden te worden, voel ik mij geïrriteerd en gekwetst als een boek mij vertelt dat ik een trippend ego heb." En nu ik dáár weer over doordenk is dat eigenlijk: "Hoe durf jij te zeggen dat ik een trippend ego heb? Ik ben juist heel aardig!"
Oeps... dus toch??
Update 1 mei 2012: via Twitter reageerde schrijver Rick van Asperen op mijn blog. En hij was graag bereid de vragen die zijn boek bij mij had opgeroepen te beantwoorden, wat ik heel erg leuk vond. De Q's en A's lees je hier."
Lees meer over Egostrippen bij Managementboek.nl
of hier bij Bol.com
Nu zit ik er maar mooi mee in mijn maag. Want nu moet ik een boek bespreken dat erom draait dat elk oordeel dat je hebt over iets of iemand anders, eigenlijk (of zelfs alleen maar) iets zegt over jezelf. Voor de veiligheid begin ik dan maar met wat ik meteen goed vond aan het boek: de sterke vormgeving (van Foxy Design) en het feit dat je het werkboek er als gratis ebook bij kunt downloaden. Een mooi voorbeeld van innovatief uitgeven.
De eerste hoofdstukken van Egostrippen riepen bij mij meer vragen op dan antwoorden. Van Asperen wijst op de uiterlijke vormen waarmee ons 'trippende ego' zijn behoefte aan acceptatie en waardering door anderen probeert te bevredigen; uiterlijke vormen die in tegenstelling staan tot ons 'ware ik'. Bij mij riep dit steeds de vraag op in hoeverre er een puur en authentiek 'ik' is of kan zijn, helemaal onbeïnvloed door anderen om ons heen. De rollen die we spelen, zijn volgens Van Asperen ook niet ons ware zelf, en ook daar had ik mijn vraagtekens bij. Ik voel mij wel degelijk 'moeder', 'uitgever', 'vrouw van', 'vriendin'. Het zijn allemaal essentiële delen van wie ik ben.
Wat verder in het boek gingen mijn hakken echt in het zand. Doordat het boek de boodschap er vrij fors inhamert (om de haverklap wordt me ingeprent dat mijn 'trippende ego' hier weer bezig is) raakte ik af en toe wat geïrriteerd en op zijn zachtst gezegd, niet-ontvankelijk voor de boodschap.
Maar: deze laatste zin is een oordeel. En, zegt Van Asperen, door te zeggen 'doordat het boek er zo op hamert, word ik geïrriteerd' neem ik hier de lineaire route van het trippende ego. In plaats daarvan kan ik ook kiezen voor de hoge route: 'doordat ik vind dat het boek doorhamert, raak ik geïrriteerd'. Op deze hoge route neem je al wat meer verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens. Want wat ik 'doorhameren' vind, kan voor iemand anders 'creatief', 'uitdagend', 'humoristisch' of 'prikkelend' zijn. Maar pas op de lage route kom je tot de kern: 'door mijn eigen onvervulde behoefte aan [...]*, voel ik mij nu geïrriteerd.'
In het werkboek raakt Van Asperen meer aan de antwoorden op de vragen die ik mezelf steeds stelde bij de eerste hoofdstukken van het hoofdboek. Om in contact te komen met je echte ik, is het essentieel om jezelf steeds te vragen: 'welke behoefte leeft er nu, op dit moment, in mij', zegt hij. Cruciaal daarbij is om 'diep genoeg' te gaan. 'Ik wil de lotto winnen' is geen behoefte, maar een vorm om een onderliggende behoefte te vervullen, bijvoorbeeld: 'ik heb behoefte aan vrijheid'. Oordelen hoeven niet goed of slecht te zijn: ze kunnen je helpen om te voelen wat je diepere behoefte is.
Ook (het spelen van) een rol is op zich geen probleem - zolang de rol maar aansluit bij de behoefte die nu in je leeft. Te vaak, zegt Van Asperen, blijven we hangen in een rol die in het verleden een behoefte voor ons vervulde, maar nu niet meer. Wij veranderen, onze behoeften veranderen. Door in contact te blijven met de behoeften die je nu voelt, kun je authentiekere keuzes maken.
Het werkboek bracht mij de meeste inzichten, door de meer praktische uitwerking en de concrete handvatten, terwijl ik bij het hoofdboek meer de neiging had in discussie te gaan of 'speak for yourself, mister' te denken. Daardoor heeft Van Asperen mij toch wel flink aan het denken gezet over thema's die me boeien: ambitie en authenticiteit.
* Als proef op de som probeer ik nu de onderliggende behoefte nog in te vullen die ik hierboven open liet bij de 'lage route' waarom ik mij geïrriteerd voelde bij het lezen van het boek. Dat wordt dan, als ik goed nadenk: "Door mijn eigen behoefte om aardig gevonden te worden, voel ik mij geïrriteerd en gekwetst als een boek mij vertelt dat ik een trippend ego heb." En nu ik dáár weer over doordenk is dat eigenlijk: "Hoe durf jij te zeggen dat ik een trippend ego heb? Ik ben juist heel aardig!"
Oeps... dus toch??
Update 1 mei 2012: via Twitter reageerde schrijver Rick van Asperen op mijn blog. En hij was graag bereid de vragen die zijn boek bij mij had opgeroepen te beantwoorden, wat ik heel erg leuk vond. De Q's en A's lees je hier."
Lees meer over Egostrippen bij Managementboek.nl
of hier bij Bol.com
woensdag 26 oktober 2011
Zou jij Poekie naar de plastisch chirurg sturen?
Sinds een week dartelt katje Bles door ons huis. Ze is inmiddels negen weken oud, rent achter haar eigen staart aan, klimt in de gordijnen, ligt spinnend naast ons op de bank en valt elke veterschoen verbeten aan. Terwijl ik vertederd toekijk hoe ze op vier pootjes tegelijk opspringt om een denkbeeldig vliegje uit te schakelen, zie ik door het raam achter haar de buurpoes door de tuin banjeren.
Buurpoes is een paar jaar ouder, en het valt me op hoe groot ze is naast kleine Bles, en hoe anders een kitten er nog uitziet. Bles heeft grote oren, grote ogen, en een klein slank kattenlijfje. Een heel verschil met de kleine kop en het stevige postuur van de buuv, die snel en lenig door de heg wegglipt.
En dan raakt het me. Van onze katten houden we onvoorwaardelijk, als springerige kitten en als volwassen tijgerende kat, en als rustige senior en als oude dikke dommelende theemuts. En nooit kijken we naar onze lieve Poekie alsof ze gefaald heeft wanneer ze er niet langer als een doddige kitten uitziet, maar als de volwassen moederkat die ze inmiddels is.
Waarom kunnen we niet naar onszelf kijken zoals we naar Poekie kijken? Waarom kijken we met spijt naar onze kaaklijn, als die niet meer superstrak is; naar onze taille, als die niet meer wespen is; naar onze armen, als de eerste tekenen van bingo wings zich daar aandienen?
Waarom eisen we van onszelf dat we een eeuwige kitten blijven?
Vond ik mezelf mooier toen ik nog strakker, gladder en jonger was? Ja, natuurlijk. Zou ik er weer zo willen uitzien? Jazeker wel. Maar nu ik naar Bles kijk, die zich heeft opgerold in haar velours kattenmandje, en lui ligt te slapen na een tijdje rondjes racen over de banken (nageltjes uit), vraag ik me af waarom.
Bles heeft in een week al een plaats in mijn hart die ze nooit meer zal verlaten, hoe oud ze ook wordt, hoe dof haar vacht ooit ook zal worden en hoe stram ze ook ooit over de bank zal schrijden.
Tijd om mezelf als een Poekie te gaan zien.
Buurpoes is een paar jaar ouder, en het valt me op hoe groot ze is naast kleine Bles, en hoe anders een kitten er nog uitziet. Bles heeft grote oren, grote ogen, en een klein slank kattenlijfje. Een heel verschil met de kleine kop en het stevige postuur van de buuv, die snel en lenig door de heg wegglipt.
En dan raakt het me. Van onze katten houden we onvoorwaardelijk, als springerige kitten en als volwassen tijgerende kat, en als rustige senior en als oude dikke dommelende theemuts. En nooit kijken we naar onze lieve Poekie alsof ze gefaald heeft wanneer ze er niet langer als een doddige kitten uitziet, maar als de volwassen moederkat die ze inmiddels is.
Waarom kunnen we niet naar onszelf kijken zoals we naar Poekie kijken? Waarom kijken we met spijt naar onze kaaklijn, als die niet meer superstrak is; naar onze taille, als die niet meer wespen is; naar onze armen, als de eerste tekenen van bingo wings zich daar aandienen?
Waarom eisen we van onszelf dat we een eeuwige kitten blijven?
Vond ik mezelf mooier toen ik nog strakker, gladder en jonger was? Ja, natuurlijk. Zou ik er weer zo willen uitzien? Jazeker wel. Maar nu ik naar Bles kijk, die zich heeft opgerold in haar velours kattenmandje, en lui ligt te slapen na een tijdje rondjes racen over de banken (nageltjes uit), vraag ik me af waarom.
Bles heeft in een week al een plaats in mijn hart die ze nooit meer zal verlaten, hoe oud ze ook wordt, hoe dof haar vacht ooit ook zal worden en hoe stram ze ook ooit over de bank zal schrijden.
Tijd om mezelf als een Poekie te gaan zien.
dinsdag 11 oktober 2011
Change of name
In het najaar van 2007 verscheen mijn boek “Een nieuwe carrière na je 35e“. Een boek waarin zeventien vrouwen openhartig en inspirerend vertellen over hun keuze om hun loopbaan helemaal om te gooien – of juist niet. Want ook met kleine wijzigingen kun je meer voldoening en plezier in je werk vinden. Vijf deskundigen laten in het boek hun licht schijnen over financiën, pensioen, loopbaankeuzes en leeftijd. Het boek was de ‘pilot’ uitgave van Réunion en ging ook over mijn eigen loopbaanswitch - van marketeer via thuisblijfmoeder tot uitgever.
Nu, vier jaar later, is Uitgeverij Réunion volop in bedrijf en zijn we trots op al onze titels – zowel papieren edities als eBooks – op het gebied van Management, Bestuur, Loopbaan en Persoonlijke Ontwikkeling. Al onze titels zijn verkrijgbaar via elke boekhandel in Nederland. En sinds vorige week heeft Réunion ook zijn eigen webwinkel.
Om dit te vieren, is het boek waar het mee begon nu blijvend in prijs verlaagd naar de meeneemprijs van maar € 9,90. Als inspiratie voor iedereen die wel eens droomt van een loopbaanswitch.
Ook vond ik dit een goed moment om mijn blog van naam te veranderen. Uitgeverij Réunion groeit en bloeit, en heeft een eigen platform met blog en webwinkel rondom alles wat we uitgeven (en dat wordt steeds meer).
Hier wil ik blijven bloggen over alles wat me raakt in boeken, in ondernemen en uitgeven, en in het leven, ook waar het niet direct te maken heeft met Réunion.
Vandaar hier voortaan de naam Boekenbusiness.
Nu alleen nog tijd maken om vaker te bloggen over nog meer boeken :-).
Nu, vier jaar later, is Uitgeverij Réunion volop in bedrijf en zijn we trots op al onze titels – zowel papieren edities als eBooks – op het gebied van Management, Bestuur, Loopbaan en Persoonlijke Ontwikkeling. Al onze titels zijn verkrijgbaar via elke boekhandel in Nederland. En sinds vorige week heeft Réunion ook zijn eigen webwinkel.
Om dit te vieren, is het boek waar het mee begon nu blijvend in prijs verlaagd naar de meeneemprijs van maar € 9,90. Als inspiratie voor iedereen die wel eens droomt van een loopbaanswitch.
Ook vond ik dit een goed moment om mijn blog van naam te veranderen. Uitgeverij Réunion groeit en bloeit, en heeft een eigen platform met blog en webwinkel rondom alles wat we uitgeven (en dat wordt steeds meer).
Hier wil ik blijven bloggen over alles wat me raakt in boeken, in ondernemen en uitgeven, en in het leven, ook waar het niet direct te maken heeft met Réunion.
Vandaar hier voortaan de naam Boekenbusiness.
Nu alleen nog tijd maken om vaker te bloggen over nog meer boeken :-).
dinsdag 20 september 2011
Moederschap versus ambities - en hoe ik me weer 'compleet' voelde
Zes jaar geleden liep ik als fulltime thuisblijfmoeder, met mijn twee heerlijke jonge zoons in een duowandelwagen, door de woonerven van Nieuwegein. Op weg om de eendjes te voeren, of een boodschap te doen, of een poosje te gaan kijken bij de fascinerende graafmachines op het bouwterrein. Een auto passeerde langzaam, en ik hoopte vurig dat de bestuurder verdwaald was en mij de weg zou vragen. Een kans op een gesprekje met een volwassene!
In die tijd verlangde ik soms hevig terug naar mijn werkende-moederleven. Ik miste het onafhankelijke, het individuele, het gevoel iets echt te kunnen. Dat hinderde me en ik ging erdoor aan mezelf twijfelen. Als ik zo veel van mijn man en mijn kinderen hield (en dat deed ik), waarom miste ik mijn werk dan zo? Waarom was ik dan zo kinderachtig en egoïstisch en kon ik niet gewoon genieten van wat ik had?
Maar áls ik dan echt mijn werk zo miste, waarom regelde ik dat dan niet gewoon? Dat zou geen enkel probleem moeten zijn voor een moeder van twee anno 2005, behalve dan dat ik het gewoon niet voor elkaar had gekregen in de jaren dat ik het had geprobeerd.
Ik voelde me soms alsof ik uit twee helften bestond. Ik was een gelukkige moeder en kon veel tijd met mijn kinderen doorbrengen. Maar mijn andere zelf bleef mijn eigen ambities, werk en individualiteit maar missen. En dat was raar, want alles was mijn eigen keuze. Ik kon immers doen wat ik maar wilde: fulltime werken, parttime werken, helemaal niet werken. Waarom dan klagen over de keuze die ik zelf gemaakt had?
Stop met zeuren, dacht ik. Maar het hielp niet echt.
Toen las ik Necessary Dreams, dat prachtige boek van psychiater Anna Fels, voortgekomen uit haar verwondering over de moeizame relatie die veel vrouwen nog hebben met ambitie. Precies zoals ik. Ik was weg van haar boek, omdat ze beschrijft hoe mooi ambities eigenlijk zijn en hoe belangrijk ze zijn voor ons welzijn en ons geluk.
Fels laat zien dat het kunnen nastreven van je ambities voor elk mens zo nodig is als zuurstof. Ambitie heeft twee helften, zegt ze, 'ergens goed in zijn, én daarvoor erkenning krijgen'. En of je ambitie nu lesgeven, tekenen, neurochirurgie of appeltaarten bakken is; ergens goed in zijn en er erkenning voor krijgen, vervult een levensbehoefte in ons allemaal.
De weg naar ergens goed in zijn ligt voor vrouwen tegenwoordig wijd open. Alle opleidingen, op alle niveaus, en alle beroepen zijn vrij toegankelijk. En dat is een enorme winst. Maar erkenning ligt nog wat lastiger voor vrouwen, laat Fels zien. En dat onderbouwt ze met gedegen onderzoeken en mooie voorbeelden.
Van vrouwen vinden we, vaak nog onbewust, dat ze natuurlijk volop ambitieus mogen zijn - maar pas nadat ze voor alle anderen gezorgd hebben. En die druk doet zich in onze tijd vooral nog voor in de levensfase dat vrouwen kinderen krijgen. Voor mij laat het zich samenvatten in de bekende Nederlandse situatie: een moeder die vier dagen werkt, is een carrièremoeder; een vader die vier dagen werkt, is een zorgende vader.
Haar boek was een en al herkenning en maakte dat ik me weer 'compleet' voelde. De twee helften die ik dacht dat ik in mij had, hoefden niet met elkaar te strijden, ze waren één en dezelfde. Necessary Dreams inspireerde me zowel om milder voor mezelf te zijn (er was immers niets 'mis' met mij) als veeleisender, om de lat hoger te leggen en mijn dromen waar te maken.
Haar inzichten hielpen mij om niet meer te klagen en te blijven hangen, maar om verder te gaan.
Een paar jaar later richtte ik mijn eigen uitgeverij op, volop gesteund en aangemoedigd (ja - erkenning) door mijn man, van wiens motto 'gewoon dóen' ik heel veel heb geleerd.
Tot mijn verbazing - en lichte verontwaardiging - was Necessary Dreams nog niet in Nederland uitgegeven. En ik ben er heel erg blij mee en trots op dat ik dat met Réunion heb kunnen doen. Het boek verdient het.
Meer lezen bij Bol:
In die tijd verlangde ik soms hevig terug naar mijn werkende-moederleven. Ik miste het onafhankelijke, het individuele, het gevoel iets echt te kunnen. Dat hinderde me en ik ging erdoor aan mezelf twijfelen. Als ik zo veel van mijn man en mijn kinderen hield (en dat deed ik), waarom miste ik mijn werk dan zo? Waarom was ik dan zo kinderachtig en egoïstisch en kon ik niet gewoon genieten van wat ik had?
Maar áls ik dan echt mijn werk zo miste, waarom regelde ik dat dan niet gewoon? Dat zou geen enkel probleem moeten zijn voor een moeder van twee anno 2005, behalve dan dat ik het gewoon niet voor elkaar had gekregen in de jaren dat ik het had geprobeerd.
Ik voelde me soms alsof ik uit twee helften bestond. Ik was een gelukkige moeder en kon veel tijd met mijn kinderen doorbrengen. Maar mijn andere zelf bleef mijn eigen ambities, werk en individualiteit maar missen. En dat was raar, want alles was mijn eigen keuze. Ik kon immers doen wat ik maar wilde: fulltime werken, parttime werken, helemaal niet werken. Waarom dan klagen over de keuze die ik zelf gemaakt had?
Stop met zeuren, dacht ik. Maar het hielp niet echt.
Toen las ik Necessary Dreams, dat prachtige boek van psychiater Anna Fels, voortgekomen uit haar verwondering over de moeizame relatie die veel vrouwen nog hebben met ambitie. Precies zoals ik. Ik was weg van haar boek, omdat ze beschrijft hoe mooi ambities eigenlijk zijn en hoe belangrijk ze zijn voor ons welzijn en ons geluk.
Fels laat zien dat het kunnen nastreven van je ambities voor elk mens zo nodig is als zuurstof. Ambitie heeft twee helften, zegt ze, 'ergens goed in zijn, én daarvoor erkenning krijgen'. En of je ambitie nu lesgeven, tekenen, neurochirurgie of appeltaarten bakken is; ergens goed in zijn en er erkenning voor krijgen, vervult een levensbehoefte in ons allemaal.
De weg naar ergens goed in zijn ligt voor vrouwen tegenwoordig wijd open. Alle opleidingen, op alle niveaus, en alle beroepen zijn vrij toegankelijk. En dat is een enorme winst. Maar erkenning ligt nog wat lastiger voor vrouwen, laat Fels zien. En dat onderbouwt ze met gedegen onderzoeken en mooie voorbeelden.
Van vrouwen vinden we, vaak nog onbewust, dat ze natuurlijk volop ambitieus mogen zijn - maar pas nadat ze voor alle anderen gezorgd hebben. En die druk doet zich in onze tijd vooral nog voor in de levensfase dat vrouwen kinderen krijgen. Voor mij laat het zich samenvatten in de bekende Nederlandse situatie: een moeder die vier dagen werkt, is een carrièremoeder; een vader die vier dagen werkt, is een zorgende vader.
Haar boek was een en al herkenning en maakte dat ik me weer 'compleet' voelde. De twee helften die ik dacht dat ik in mij had, hoefden niet met elkaar te strijden, ze waren één en dezelfde. Necessary Dreams inspireerde me zowel om milder voor mezelf te zijn (er was immers niets 'mis' met mij) als veeleisender, om de lat hoger te leggen en mijn dromen waar te maken.
Haar inzichten hielpen mij om niet meer te klagen en te blijven hangen, maar om verder te gaan.
Een paar jaar later richtte ik mijn eigen uitgeverij op, volop gesteund en aangemoedigd (ja - erkenning) door mijn man, van wiens motto 'gewoon dóen' ik heel veel heb geleerd.
Tot mijn verbazing - en lichte verontwaardiging - was Necessary Dreams nog niet in Nederland uitgegeven. En ik ben er heel erg blij mee en trots op dat ik dat met Réunion heb kunnen doen. Het boek verdient het.
Meer lezen bij Bol:
woensdag 17 augustus 2011
Moeders die elkaar inspireren en aanmoedigen
Jolanda Holwerda's Vanuit je hart naar succes is één groot hart onder de riem voor alle moeders (en gelukkig steeds meer vaders) die willen genieten van hun gezin én van hun werk. En als we elkaar steunen, elkaar inspireren en aanmoedigen, kunnen we de wereld veranderen, zegt Jolanda.
Met haar boek springt ze als 'Bridget Jones met een missie' op de bres voor alle moeders die ambities hebben in werk én privé-leven. Hieronder een fragment uit het boek, waarin Jolanda vertelt over het idee voor LOF magazine, dat ze later van de grond af aan zou opbouwen tot een multimediaal platform voor werkende ouders:
Voor wie meer wil lezen, hier meer informatie over Vanuit je hart naar succes bij Managementboek
Met haar boek springt ze als 'Bridget Jones met een missie' op de bres voor alle moeders die ambities hebben in werk én privé-leven. Hieronder een fragment uit het boek, waarin Jolanda vertelt over het idee voor LOF magazine, dat ze later van de grond af aan zou opbouwen tot een multimediaal platform voor werkende ouders:
"Ik mis een klankbord en een spreekbuis voor werkende moeders die niet langer in een omgeving willen zitten waar de combinatie van werk en zorg niet bespreekbaar is. Waarom moet je vooral niet over je gezin en kinderen praten als je carrière wilt maken? Waarom kun je niet én moeder én werknemer zijn? Ik heb behoefte om positieve verhalen te delen met andere vrouwen. [... ] Ik wil een blad dat vrouwen zoals ik inspiratie, herkenning en erkenning biedt, en dat ons laat zien dat we niet alleen staan.En een prachtige quote van Faiza Dadi, operationeel directeur van de Baak, een van de geïnterviewden:
Maar ik wil ook laten zien dat kinderen onze toekomst zijn en dat we als maatschappij een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid hebben om ze op te voeden en op een positieve manier in de wereld te zetten. Het idee komt van binnenuit, recht uit mijn hart en is ontzettend sterk. Ik kan dat gevoel alleen maar volgen. Lof – in de embryofase- is geboren."
“Een rolmodel is voor mij iemand die heldere keuzes maakt en zich daarover openlijk durft uit te spreken. Iemand die niet het bekende schimmenspel speelt door werk minder belangrijk te maken uit angst een slechte moeder gevonden te worden. En tegelijkertijd op de zaak haar kinderen ontkent, omdat ze denkt dat ze anders niet meetelt. Vrijuit spreken geeft juist energie om er dubbel zo hard voor te kunnen gaan.”
Voor wie meer wil lezen, hier meer informatie over Vanuit je hart naar succes bij Managementboek
zaterdag 9 juli 2011
"Als Linda het kan, waarom ik dan niet?"
Onlangs verscheen bij Réunion Vanuit je hart naar succes van Jolanda Holwerda, oprichter en hoofdredacteur van Lof magazine. Het boek ken ik na alle meelees- en redactierondes 'by heart', en toch sla ik het nog wel eens open voor de quotes die mij als werkende moeder en als zelfstandig ondernemer oppeppen op de dagen dat alles tegenzit (van vergeten tienuurtjes tot de wereldeconomie). Zoals:
[Nadat ze haar idee voor een gloednieuw tijdschrift voor werkende moeders naar diverse redacties heeft gestuurd:]
[ In de opstartfase van Lof:]
En uit Jolanda's zestien interviews met mensen die haar nieuwe inzichten brachten op het gebied van leiderschap en ambitie:
En over moederschap en ambities:
Voor wie het boek wil bestellen, het is verkrijgbaar via Uitgeverij Réunion en via de boekhandel, bijvoorbeeld hier bij Managementboek.nl:

Vanuit je hart naar succes
Jolande Holwerda
[Nadat ze haar idee voor een gloednieuw tijdschrift voor werkende moeders naar diverse redacties heeft gestuurd:]
"Ik krijg van geen van de bladen een reactie (wat ik inmiddels wel kan plaatsen, nu ik zelf dagelijks mails krijg van mensen met leuke ideeën, die ik niet altijd kan honoreren) en besluit dan maar te gaan voor een eenmalige editie van wat dan nog de JOL (een afkorting van mijn naam) heet. Als Linda het kan, waarom ik dan niet?"- Jolanda in hoofdstuk 5, The Making of Lof
[ In de opstartfase van Lof:]
"... het Lofgevoel zit diep en natuurlijk pak ik de draad weer op, na het aanvankelijke gevoel dat het nooit gaat lukken. Ik weet inmiddels heus wel dat negen van de tien bladen binnen het eerste jaar mislukken, maar ik geloof met heel mijn hart in Lof, en in de gedachte dat werkende moeders Lof verdienen voor wat ze doen. En dat bedrijven gek zijn als ze niet in deze doelgroep investeren."- Jolanda in hoofdstuk 5, The Making of Lof
En uit Jolanda's zestien interviews met mensen die haar nieuwe inzichten brachten op het gebied van leiderschap en ambitie:
"Als het gaat over ambities en bereiken wat je wilt, dan gaat het ook over de vraag of je durft te falen of niet."- Agnes Jongerius, voorzitter van de FNV
"Ondernemers willen niet op de tribune zitten, maar het gevecht in de arena leveren. En soms heb je een scheur in je pak, of je raakt een tand kwijt, nou én? Je staat midden in het leven, dat is waarom je daarvoor kiest." [..]- Oscar Kneppers, succesvol ondernemer van oa Bright, Emerce en Rockstart.com
"Wat ondernemen me brengt is een 'sense of being', een groot gevoel van onafhankelijkheid en het vermogen om mijn eigen kracht te ontwikkelen. [..] Daar houd ik van, en ik denk dat dat voor de meeste ondernemers geldt: in de driver's seat zitten en de hele wereld gaan ontdekken."
En over moederschap en ambities:
"Dat moederschap slecht zou zijn voor je carrière, is toch te belachelijk voor woorden"- Faiza Dadi, operationeel directeur van de Baak
"Alleen al de kreet ‘ma-di-do-vrouw’ betekent dat het contextueel bepaald is. Want waarom werken we niet op woensdag en vrijdag? Dat is echt niet omdat op woensdagochtend opeens onze bloedsuikerspiegel onze ambities laat kelderen. Dat ligt toch gewoon aan het feit dat bij ons de school om twaalf uur uitgaat?"- Claartje Vinkenburg, managing director bij het Amsterdam Center for Career Research en universitair hoofddocent aan de Vrije Universiteit Amsterdam
Voor wie het boek wil bestellen, het is verkrijgbaar via Uitgeverij Réunion en via de boekhandel, bijvoorbeeld hier bij Managementboek.nl:
Vanuit je hart naar succes
Jolande Holwerda
zaterdag 2 juli 2011
"De toekomst is een belangrijk deel van wie we zelf geloven dat we zijn" - Anna Fels
Net als voor vele anderen is de zomer voor mij de tijd waarin ik, na al het werk van het afgelopen jaar, droom en plannen maak voor de volgende jaren. Maar ik maak ze, als ik eerlijk ben, meestal te weinig concreet. Het blijft vaak bij vrijblijvende dromen, die in de drukte van alledag weer snel vervagen. Toevallig sloeg ik deze week Vrouwen & Ambitie weer eens open, en las wat Anna Fels schrijft over plannen maken.
Ze vertelt hoe ze in het begin van haar onderzoek jonge vrouwen interviewde over hun dromen, hun ambities en hun toekomstplannen voor over vijf of tien jaar.
De antwoorden konden echt alle kanten opgaan, merkte ze: sommigen hadden geen flauw idee, anderen beschreven volkomen vage ambities. Weer andere vrouwen formuleerden uitgesproken ambities, en ondermijnden die dan met geringschattende opmerkingen over zichzelf. En er waren vrouwen met krachtige en haalbare doelen. Wat Anna Fels ook zag, was hoe belangrijk het leek te zijn voor het geluk en het welzijn van de vrouwen:
Vrouwen denken minder dan mannen na over hun toekomst, hun ambities en hun dromen, zegt Anna Fels. En dat terwijl het juist ook voor hen zo belangrijk is:
Anna Fels schrijft in haar boek heel erg mooi over ambities (= "ergens goed in zijn én daar erkenning voor krijgen"), en hoe belangrijk die zijn voor ons welzijn en ons geluk. Het maken van toekomstplannen is daar een belangrijk deel van:
Een mooie inspiratie voor mijn zomer. Dromen, ideeën bedenken, ze concreet maken ... en dan dóen.
Anna Fels' boek is te koop bij elke boekhandel, bijvoorbeeld ook hier bij Managementboek.nl
en hier via Bol:
Ze vertelt hoe ze in het begin van haar onderzoek jonge vrouwen interviewde over hun dromen, hun ambities en hun toekomstplannen voor over vijf of tien jaar.
De antwoorden konden echt alle kanten opgaan, merkte ze: sommigen hadden geen flauw idee, anderen beschreven volkomen vage ambities. Weer andere vrouwen formuleerden uitgesproken ambities, en ondermijnden die dan met geringschattende opmerkingen over zichzelf. En er waren vrouwen met krachtige en haalbare doelen. Wat Anna Fels ook zag, was hoe belangrijk het leek te zijn voor het geluk en het welzijn van de vrouwen:
"Wat duidelijk werd bij het luisteren naar hun verhalen, was dat de levendigheid en het plezier waarmee de vrouwen hun verhalen vertelden, vaak sterk samenhingen met het niveau van hun eigenwaarde en hun algemene gevoel van welzijn. Naarmate het verhaal vager was en er minder goed over na was gedacht, was de persoon tegenover me somberder en meer gespannen. Het doel kon daarbij enerzijds te ambitieus en onbereikbaar zijn of anderzijds juist heel ongeïnspireerd, en niet uitdagend genoeg."
Vrouwen denken minder dan mannen na over hun toekomst, hun ambities en hun dromen, zegt Anna Fels. En dat terwijl het juist ook voor hen zo belangrijk is:
"Meer dan voor mannen is het voor vrouwen belangrijk om actief over hun toekomst na te denken, omdat er in deze historisch unieke tijd zo weinig voor hen is uitgestippeld. In tegenstelling tot voor mannen, zijn er voor vrouwen slechts weinig aanvaardbare rollen in de maatschappij – of beter gezegd, er zijn er te veel: enthousiaste professional, toegewijde moeder, bekwame medewerker, ‘babe’, liefhebbende echtgenote, goede huisvrouw en onafhankelijke kostwinner, om er maar eens een paar te noemen. Elke vrouw voor zich staat vrijwel alleen voor de opgave om haar leven zo in te richten dat het haar zingeving en voldoening biedt."
Anna Fels schrijft in haar boek heel erg mooi over ambities (= "ergens goed in zijn én daar erkenning voor krijgen"), en hoe belangrijk die zijn voor ons welzijn en ons geluk. Het maken van toekomstplannen is daar een belangrijk deel van:
"Het nadenken over diverse scenario’s, ons een voorstelling maken van onszelf in verschillende mogelijke levens, is een noodzakelijke stap vóór we ze in de praktijk kunnen gaan beproeven. De toekomst is een belangrijk deel van wie we zelf geloven dat we zijn. Zonder een idee over hoe onze toekomst eruitziet, voelen we ons hulpeloos en niet in staat ons lot in eigen hand te nemen."
Een mooie inspiratie voor mijn zomer. Dromen, ideeën bedenken, ze concreet maken ... en dan dóen.
Anna Fels' boek is te koop bij elke boekhandel, bijvoorbeeld ook hier bij Managementboek.nl
en hier via Bol:
donderdag 6 januari 2011
Veranderen kan in elke levensfase: recensie van "Nieuwe route kiezen?"
Nieuwe route kiezen? Luister naar je innerlijke GPS maakte door de titel en het omslag (een grote pijl met U-bocht) op mij een eerste indruk van een voortvarend zelfhulpboek, dat je wil laten zien hoe je het roer eens flink moet omgooien.
Die eerste indruk is onjuist: bij lezing blijkt het boek heel genuanceerd, heel onderbouwd en niet per definitie vóór grote veranderingen. Het gaat niet om verandering, het gaat om verbetering, zegt auteur Susan Krauss Whitbourne. (De Amerikaanse titel, The Search for Fullfilment, vind ik de lading beter dekken).
Wat doet het wel? Het boek laat je delen in de ervaringen en levensverhalen van een groep van 182 mensen, die veertig jaar lang gevolgd is in hun levenskeuzes en hun levensgeluk. Uit dit langdurige onderzoek leidde Krauss af wat ons allemaal bindt. Welke soort keuzes dragen bij aan een leven dat voldoening brengt? Bij welke levensloop voelen we ons het beste, en welke terugblik op ons leven maakt gelukkig?
Belangrijk blijken volgens Krauss vooral een open houding, het vermogen tot zelfreflectie, en de bereidheid om bij te sturen - waar nodig. Want ze beveelt ook een realistische kijk naar de haalbaarheid en wenselijkheid van verandering aan.
Krauss geeft tips en praktische adviezen om over te stappen naar een meer positieve levensweg; en voor wie daar al is, geeft ze handvatten om daar ook te blijven. Goed nieuws: veranderen kan op elke leeftijd.
De ondervraagden zijn Amerikaanse babyboomers, die de Vietnamoorlog en de Reagan-jaren meemaakten. Een beetje ver van je bed misschien, vooral als je een stuk jonger bent. Toch kun je je herkennen in hun keuzes: al trouwen wij bijvoorbeeld niet meer op ons 22e omdat ‘iedereen dat doet’, sociale druk is voor iedereen herkenbaar, van zandbak tot bejaardenhuis.
Op basis van haar onderzoek onderscheidt Krauss vijf levenspaden:
- De slingerweg: de route van mensen die ‘zwalken’, en niet kunnen kiezen voor een paar duidelijk omschreven doelen en een manier om die doelen te bereiken.
- Het rechte pad: de weg van mensen wier leven juist wordt getypeerd door voorspelbaarheid; ze mijden risico's,en houden niet van kritisch nadenken over of ontregeling van hun vaste routines;
- Het hellend vlak: de weg van mensen die in een negatieve spiraal van verkeerde beslissingen terecht zijn gekomen. Daarbij hoef je niet meteen aan dakloze vagebonden te denken; ook uiterlijk succesvolle mensen die hun vroegere normen en waarden hebben verloochend en daaronder lijden, kun je hier tegenkomen.
- De overwinningsroute: de weg van mensen die door innerlijke veerkracht in staat zijn geweest aanzienlijke problemen te overwinnen;
- De authentieke weg: de route van mensen die steeds reflecteren welke richting hun leven neemt, kijken of het voor henzelf echt bevredigend is, en zo nodig durven bij te sturen; dit zijn de mensen die hun volledige potentieel benutten.
In hoofdstuk 3 kun je testen op welk pad je je bevindt in de ‘levenspadentest’; daardoor gaat het persoonlijk voor je leven, tussen de soms ook wat drogere informatie en beschrijvingen.
Mensen op de authentieke weg denken wel na over andere keuzes en zijpaden (wat mensen op ‘het rechte pad’ niet doen), maar ze slaan ze niet lukraak in (zoals mensen op de ‘slingerweg’ meer doen). Een authentieke weg kan ook recht zijn, of juist bochten hebben; het verschil zit in de diepere motivatie. Je kunt na nadenken besluiten om te veranderen of om niet te veranderen, maar dan weet je wel waarom je bent waar je bent.
Openstaan voor veranderingen en jezelf toestaan alternatieven te overwegen is een belangrijke factor in een bevredigend leven, zegt Krauss. Belangrijk is dat je congruentie vindt tussen je dromen en je talenten, en dat je daarbij óók de obstakels voor succes onderzoekt. Er zijn immers ook voorbeelden te over van rampen die gebeuren als mensen hun leven omgooien zonder vooraf goed naar hun kansen op succes te kijken, schrijft ze.
Goed vond ik ook het slothoofdstuk over ‘nalatenschap’: we willen allemaal het gevoel hebben dat we een verschil hebben gemaakt in ons leven. Dit hoofdstuk zet aan tot reflectie over je weg, en geeft je handvatten hoe je op een ander pad zou kunnen komen. Dat kunnen (kleine) veranderingen zijn in je dagelijks handelen, maar het kan ook gaan om een verandering in de manier waarop je op je leven en je beslissingen terugkijkt.
Al met al vond ik het een genuanceerd, evenwichtig en goed onderbouwd boek, dat me in staat stelde vanuit een groter verband naar mijn eigen loopbaankeuzes te kijken. Voor wie het wil bestellen, de link naar Bol:
Mijn boek met interviews met zeventien vrouwen die na hun 35e een nieuwe loopbaan overwogen (en vijf deskundigen over carrièrekansen, geld, pensioenen), ook bij Bol:
Die eerste indruk is onjuist: bij lezing blijkt het boek heel genuanceerd, heel onderbouwd en niet per definitie vóór grote veranderingen. Het gaat niet om verandering, het gaat om verbetering, zegt auteur Susan Krauss Whitbourne. (De Amerikaanse titel, The Search for Fullfilment, vind ik de lading beter dekken).
Wat doet het wel? Het boek laat je delen in de ervaringen en levensverhalen van een groep van 182 mensen, die veertig jaar lang gevolgd is in hun levenskeuzes en hun levensgeluk. Uit dit langdurige onderzoek leidde Krauss af wat ons allemaal bindt. Welke soort keuzes dragen bij aan een leven dat voldoening brengt? Bij welke levensloop voelen we ons het beste, en welke terugblik op ons leven maakt gelukkig?
Belangrijk blijken volgens Krauss vooral een open houding, het vermogen tot zelfreflectie, en de bereidheid om bij te sturen - waar nodig. Want ze beveelt ook een realistische kijk naar de haalbaarheid en wenselijkheid van verandering aan.
Krauss geeft tips en praktische adviezen om over te stappen naar een meer positieve levensweg; en voor wie daar al is, geeft ze handvatten om daar ook te blijven. Goed nieuws: veranderen kan op elke leeftijd.
De ondervraagden zijn Amerikaanse babyboomers, die de Vietnamoorlog en de Reagan-jaren meemaakten. Een beetje ver van je bed misschien, vooral als je een stuk jonger bent. Toch kun je je herkennen in hun keuzes: al trouwen wij bijvoorbeeld niet meer op ons 22e omdat ‘iedereen dat doet’, sociale druk is voor iedereen herkenbaar, van zandbak tot bejaardenhuis.
Op basis van haar onderzoek onderscheidt Krauss vijf levenspaden:
- De slingerweg: de route van mensen die ‘zwalken’, en niet kunnen kiezen voor een paar duidelijk omschreven doelen en een manier om die doelen te bereiken.
- Het rechte pad: de weg van mensen wier leven juist wordt getypeerd door voorspelbaarheid; ze mijden risico's,en houden niet van kritisch nadenken over of ontregeling van hun vaste routines;
- Het hellend vlak: de weg van mensen die in een negatieve spiraal van verkeerde beslissingen terecht zijn gekomen. Daarbij hoef je niet meteen aan dakloze vagebonden te denken; ook uiterlijk succesvolle mensen die hun vroegere normen en waarden hebben verloochend en daaronder lijden, kun je hier tegenkomen.
- De overwinningsroute: de weg van mensen die door innerlijke veerkracht in staat zijn geweest aanzienlijke problemen te overwinnen;
- De authentieke weg: de route van mensen die steeds reflecteren welke richting hun leven neemt, kijken of het voor henzelf echt bevredigend is, en zo nodig durven bij te sturen; dit zijn de mensen die hun volledige potentieel benutten.
In hoofdstuk 3 kun je testen op welk pad je je bevindt in de ‘levenspadentest’; daardoor gaat het persoonlijk voor je leven, tussen de soms ook wat drogere informatie en beschrijvingen.
Mensen op de authentieke weg denken wel na over andere keuzes en zijpaden (wat mensen op ‘het rechte pad’ niet doen), maar ze slaan ze niet lukraak in (zoals mensen op de ‘slingerweg’ meer doen). Een authentieke weg kan ook recht zijn, of juist bochten hebben; het verschil zit in de diepere motivatie. Je kunt na nadenken besluiten om te veranderen of om niet te veranderen, maar dan weet je wel waarom je bent waar je bent.
Openstaan voor veranderingen en jezelf toestaan alternatieven te overwegen is een belangrijke factor in een bevredigend leven, zegt Krauss. Belangrijk is dat je congruentie vindt tussen je dromen en je talenten, en dat je daarbij óók de obstakels voor succes onderzoekt. Er zijn immers ook voorbeelden te over van rampen die gebeuren als mensen hun leven omgooien zonder vooraf goed naar hun kansen op succes te kijken, schrijft ze.
Goed vond ik ook het slothoofdstuk over ‘nalatenschap’: we willen allemaal het gevoel hebben dat we een verschil hebben gemaakt in ons leven. Dit hoofdstuk zet aan tot reflectie over je weg, en geeft je handvatten hoe je op een ander pad zou kunnen komen. Dat kunnen (kleine) veranderingen zijn in je dagelijks handelen, maar het kan ook gaan om een verandering in de manier waarop je op je leven en je beslissingen terugkijkt.
Al met al vond ik het een genuanceerd, evenwichtig en goed onderbouwd boek, dat me in staat stelde vanuit een groter verband naar mijn eigen loopbaankeuzes te kijken. Voor wie het wil bestellen, de link naar Bol:
Mijn boek met interviews met zeventien vrouwen die na hun 35e een nieuwe loopbaan overwogen (en vijf deskundigen over carrièrekansen, geld, pensioenen), ook bij Bol:
zaterdag 2 oktober 2010
Wisdom, de wijsheid van een generatie
Het prachtige project Wisdom (boek & dvd) van Andrew Zuckerman is geïnspireerd op het idee dat een van de grootste geschenken die een generatie kan geven, bestaat uit het doorgeven van haar wijsheid en ervaring.
Zuckerman, fotograaf en filmmaker, bezocht over de hele wereld oudere schrijvers, politici, religieuze leiders,ontwerpers, musici, acteurs en ondernemers; zo uiteenlopend als bijvoorbeeld Willie Nelson, Wole Soyinka, Nelson Mandela, Judi Dench, Dick Bruna, Madeleine Albright, Vaclav Havel en Frits Bolkestein.
Het staat met stip op 1 op mijn wishlist om aan te schaffen, en tot die tijd kijk ik af en toe hier voor inspirerende en soms ronduit indrukwekkende interviewfragmenten
Meer lezen bij Bol:

Wisdom
Andrew Zuckerman
Zuckerman, fotograaf en filmmaker, bezocht over de hele wereld oudere schrijvers, politici, religieuze leiders,ontwerpers, musici, acteurs en ondernemers; zo uiteenlopend als bijvoorbeeld Willie Nelson, Wole Soyinka, Nelson Mandela, Judi Dench, Dick Bruna, Madeleine Albright, Vaclav Havel en Frits Bolkestein.
Het staat met stip op 1 op mijn wishlist om aan te schaffen, en tot die tijd kijk ik af en toe hier voor inspirerende en soms ronduit indrukwekkende interviewfragmenten
Meer lezen bij Bol:
Wisdom
Andrew Zuckerman
maandag 9 augustus 2010
The Present / Het Gegeven Moment: dun boek, 1 goede les
Zaterdagochtend las ik Het Gegeven Moment van Spencer Johnson. Het boek is een van die welbekende managementromans, waarin een hoofdpersoon een verhaal vertelt waaruit je dan wijze lessen kunt leren. Een dun boekje, en superlicht verteerbaar. Cynici kunnen het daarmee afdoen als een simplistisch zelfhulpboekje, maar hey - ik heb een zwak voor het soort. Ik leer er altijd wel wat van. Ook dit keer.
In Het Gegeven Moment (Engelse titel: The Present) draait alles om het cadeau, dat iedereen zichzelf kan geven: het vermogen om meer in het heden te leven, en daardoor gelukkiger, productiever en succesvoller te worden. (En wat succes is, bepaalt iedereen natuurlijk voor zichzelf). Leef zo veel mogelijk in het heden. Van het verleden moet je leren, voor de toekomst moet je plannen, gelukkig leven doe je in het heden. En daarmee ben ik het helemaal mee eens. Maar.
Ik ben een erkende piekeraar, en breng dus ruim tijd door in zowel het verleden (wat ging er toch allemaal fout) als in de toekomst (wat kan er toch allemaal nog fout gaan). En dat dit sund is, zoals ze in Brabant zeggen, dat weet ik zelf als geen ander.
Mijn hamvraag is dus altijd: meer leven in het heden, ja maar HOE dan?
Goede les die ik uit Het Gegeven Moment leerde: blijf in het heden door je te focussen op de vraag: wat gaat er wél goed, hier en nu?
En onderneem dán actie om alle eventuele problemen op te lossen.
Onder grote druk van een deadline, zorgen en stress of dit allemaal wel goed komt? Denk aan wat er wel goed gaat. De zon schijnt, ik drink een beker heerlijke sterke koffie. Ik heb genoeg werk. Ik kan prima onder tijdsdruk werken, ik heb dit vele malen gedaan. Ik houd van mijn werk en geniet van de soort opdrachten.
Het werkt, voor mij. Thank you Spencer Johnson.
Voor wie er meer over wil weten, de link naar Bol:

Het gegeven moment
Sue Johnson & Johnson, Spencer
In Het Gegeven Moment (Engelse titel: The Present) draait alles om het cadeau, dat iedereen zichzelf kan geven: het vermogen om meer in het heden te leven, en daardoor gelukkiger, productiever en succesvoller te worden. (En wat succes is, bepaalt iedereen natuurlijk voor zichzelf). Leef zo veel mogelijk in het heden. Van het verleden moet je leren, voor de toekomst moet je plannen, gelukkig leven doe je in het heden. En daarmee ben ik het helemaal mee eens. Maar.
Ik ben een erkende piekeraar, en breng dus ruim tijd door in zowel het verleden (wat ging er toch allemaal fout) als in de toekomst (wat kan er toch allemaal nog fout gaan). En dat dit sund is, zoals ze in Brabant zeggen, dat weet ik zelf als geen ander.
Mijn hamvraag is dus altijd: meer leven in het heden, ja maar HOE dan?
Goede les die ik uit Het Gegeven Moment leerde: blijf in het heden door je te focussen op de vraag: wat gaat er wél goed, hier en nu?
En onderneem dán actie om alle eventuele problemen op te lossen.
Onder grote druk van een deadline, zorgen en stress of dit allemaal wel goed komt? Denk aan wat er wel goed gaat. De zon schijnt, ik drink een beker heerlijke sterke koffie. Ik heb genoeg werk. Ik kan prima onder tijdsdruk werken, ik heb dit vele malen gedaan. Ik houd van mijn werk en geniet van de soort opdrachten.
Het werkt, voor mij. Thank you Spencer Johnson.
Voor wie er meer over wil weten, de link naar Bol:
Het gegeven moment
Sue Johnson & Johnson, Spencer
maandag 22 maart 2010
dinsdag 2 februari 2010
Diane van Dijk, illustraties en portretten

Portret in potlood, door Diane van Dijk
Een tijdje geleden verscheen bij Uitgeverij Dubois het familiekookboek Sonnie, de weggelopen roti-pannekoek. (Diana Dubois was een van de eerste vrouwen die ik interviewde voor Een nieuwe carrière na je 35e, en ik was zeer onder de indruk van wat de fraaie titels van haar eigen uitgeverij. Kijk en geniet bijvoorbeeld van Prijatnogo appetita!, recepten en citaten uit de Russische literatuur.)
Sonnie bevat zó veel originele en lekkere wereldrecepten voor pannekoeken, en is zo mooi geïllustreerd dat culinair toprecensent Johannes van Dam verzuchtte: "Een erg leuk boek. Je zou er haast kinderen voor willen krijgen." (Parool, 29 november 2008)
Diane van Dijk, die het boek illustreerde, legt zich nu ook toe op het tekenen en schilderen van dierenportretten. Uit puur plezier, en ook in opdracht. Op haar site staan nog meer mooie dierenportretten. Een tip voor elke dierenliefhebber!
Voor wie van koken én van mooie boeken houdt, nog een keer de link naar Bol voor Sonnnie en voor Prijatnogo appetita!:
Sonnie, de weggelopen roti-pannenkoek
D.B. Dubois
Prijatnogo appetita !
D.B. Dubois
donderdag 14 januari 2010
Uitstelgedrag
Ik lijd vandaag aan hevig uitstelgedrag. Eigenlijk moet ik een tekst schrijven voor een website. Een mogelijke nieuwe opdrachtgever bellen. Boeken versturen. En een tandartsafpraak maken. Maar ik doe - eigenlijk - niets.
"Uitstelgedrag is een van de meest vookomende en dodelijke ziektes, en haar tol op succes en geluk is enorm." - Wayne Gretzky.
"Uitstel is de moordenaar van kansen." - Victor Kiam.
"Morgen is de dag dat luiaards werken, en dwazen hun leven beteren." -Edward Young.
Het helpt allemaal niets.
In ieder geval wel een blogpost geschreven.
"Uitstelgedrag is een van de meest vookomende en dodelijke ziektes, en haar tol op succes en geluk is enorm." - Wayne Gretzky.
"Uitstel is de moordenaar van kansen." - Victor Kiam.
"Morgen is de dag dat luiaards werken, en dwazen hun leven beteren." -Edward Young.
Het helpt allemaal niets.
In ieder geval wel een blogpost geschreven.
donderdag 31 december 2009
Mijn absolute nummer 1 voor de top 2000
Over grote verlangens, over verloren dromen en over liefde, ondanks alles: The River trof me destijds als een mokerslag. Voor mij daarom voor altijd het beste nummer aller tijden.
vrijdag 25 december 2009
Gelukkig kerstfeest!
Geen idee wat ze precies zingen, maar När Det Lider Mot Jul is een prachtig Zweeds kerstlied, door twee idolen uit mijn jonge jeugd. Happy holidays!!!
donderdag 3 september 2009
Geen stress
maandag 25 mei 2009
Aha! Het nut van neuroten
Ik zie mezelf graag als iemand die verstandig, oplettend en nauwkeurig is. Iemand die tenminste attent is op gevaren waar anderen luchtig overheen stappen.
Toch zijn er wel eens mensen die mij, zeg maar, een beetje neurotisch noemen.
Wie, ik?
Koffiezetapparaten, waterkokers en gasfornuizen controleer ik weliswaar vaker dan andere mensen, maar dat is omdat het ook belangrijk is dat ze echt uit zijn. En ik kan me bij vlagen helemaal de put in piekeren over problemen die anderen nog niet zien als ik ze voor ze uitteken - zo ben ik tenminste goed voorbereid op elke mogelijke variant van elk denkbaar probleem. Maar neurotisch ... tssssss.
Mensen bedoelen het meestal niet per se als compliment als ze iemand 'neurotisch' noemen. Jammer eigenlijk wel. We hebben namelijk best nut.
Want psycholoog Jeffrey Wijnberg, auteur van Het Neurotisch Handboek, zegt hier in De Volkskrant dit:
Wijnberg schijnt zijn boek uiteindelijk toch wel te bedoelen als een hulpmiddel voor neurotische types om hun gedrag te veranderen, volgens hetzelfde artikel:
Maar ja - neurotici maken ook heel goede redacteuren...check, check en dubbelcheck.
Voor wie het boek wel wil bestellen, de link naar Bol:

Het neurotisch handboek
Jeffrey Wijnberg
Toch zijn er wel eens mensen die mij, zeg maar, een beetje neurotisch noemen.
Wie, ik?
Koffiezetapparaten, waterkokers en gasfornuizen controleer ik weliswaar vaker dan andere mensen, maar dat is omdat het ook belangrijk is dat ze echt uit zijn. En ik kan me bij vlagen helemaal de put in piekeren over problemen die anderen nog niet zien als ik ze voor ze uitteken - zo ben ik tenminste goed voorbereid op elke mogelijke variant van elk denkbaar probleem. Maar neurotisch ... tssssss.
Mensen bedoelen het meestal niet per se als compliment als ze iemand 'neurotisch' noemen. Jammer eigenlijk wel. We hebben namelijk best nut.
Want psycholoog Jeffrey Wijnberg, auteur van Het Neurotisch Handboek, zegt hier in De Volkskrant dit:
"Als ik een zware en ingewikkelde hersenoperatie moet ondergaan, heb ik liever een norse dwangneuroot als chirurg dan een vriendelijke figuur die het allemaal niet zo nauw neemt.’ Leeuwen en beren, zo luidt de boodschap, staan soms daadwerkelijk op de weg. En dan is het maar goed als er iemand naar ze uitkijkt."Aha! Eat that, levensgenieters!
Wijnberg schijnt zijn boek uiteindelijk toch wel te bedoelen als een hulpmiddel voor neurotische types om hun gedrag te veranderen, volgens hetzelfde artikel:
"Het gaat mij erom dat mensen beseffen dat ze voor bepaald gedrag kiezen’, zegt Wijnberg. ‘En dat het ook een keuze is of ze actie ondernemen of hun situatie accepteren."Misschien moet ik het boek maar eens lezen. Ik word vast een veel vrolijker en zorgelozer persoon als ik wat van mijn zorgelijke trekjes zou weten af te schudden.
Maar ja - neurotici maken ook heel goede redacteuren...check, check en dubbelcheck.
Voor wie het boek wel wil bestellen, de link naar Bol:
Het neurotisch handboek
Jeffrey Wijnberg
Abonneren op:
Posts (Atom)











