Doen alsof we alles onder controle hebben

Jessica de Kok van Kaat Mossel Coaching wil met haar bedrijf vrouwen helpen om werk en privé goed te combineren. Ze doet dat met een scala aan praktische tips, huishoudschema's en organisatorische adviezen. Speciaal voor de zakenvrouwen binnen Kaat Mossel richtte ze nu ook Zaak & Vrouw op.

In een interview op ondernemersplatform vrouwen-ondernemen.nl spreekt ze over de manier waarop we naar buiten doen alsof we alles perfect onder controle is, terwijl de werkelijkheid helemaal niet van een leien dakje gaat. "En staan we op netwerkevents erg interessant te doen terwijl we ons in allerlei bochten moesten wringen om de dag weer geregeld te krijgen," zegt Jessica.

Haha, hoe herkenbaar. Ik kan er nog wel een paar aan toevoegen. 'En doen we aan de telefoon in een zakelijk gesprek alsof we ons in een uiterst professionele corporate setting bevinden, terwijl we met onze ogen en ingewikkelde gebarentaal de kinderen tot absolute stilte proberen te manen,' bijvoorbeeld.

Of 'en doen we in een vergadering net alsof we nu met grote spoed door moeten naar de volgende interessante business meeting, terwijl we met zweet in onze oksels op tijd proberen te komen op het schoolplein'.

Misschien moeten we daar eens allemaal mee ophouden. Ik vind het altijd heel opbeurend als ik een zakelijk telefonisch gesprek heb, en dan ineens opgewekte kinderstemmen op de achtergrond hoor. Aha, een collega!

Zelfs ik ben om: Sony e-reader

Al jaren en jaren wordt in het boekenvak verkondigd dat het e-book het papieren boek zal gaan verdringen.
En ook al jaren en jaren zijn er dan mensen zoals ik die zeggen: jaaaja, zal best een opkomend medium zijn, maar niets kan het papieren boek vervangen, een scherm kan nooit datzelfde gevoel overnemen.

Ik ben sinds een week in het bezit van de Sony Reader, en zelfs ik ben om.

Goed voornemen voor 2010: uitzoeken hoe Réunion haar titels als e-book kan gaan leveren.

Voor meer productinfo bij Bol:


Sony Reader Touch Edition - zilver
Sony

Mijn absolute nummer 1 voor de top 2000

Over grote verlangens, over verloren dromen en over liefde, ondanks alles: The River trof me destijds als een mokerslag. Voor mij daarom voor altijd het beste nummer aller tijden.

Gelukkig kerstfeest!

Geen idee wat ze precies zingen, maar När Det Lider Mot Jul is een prachtig Zweeds kerstlied, door twee idolen uit mijn jonge jeugd. Happy holidays!!!

Dikke boeken voor de kerst, 2: Roberto Bolaño, 2666

Sommige boeken worden zó juichend besproken, dat ik van de weeromstuit een onredelijke aversie krijg tegen het idee om ze zelf te gaan lezen. Over Roberto Bolaño's 2666 zeggen recensenten bijvoorbeeld dit (ik citeer even van de achterflap): 'Deze roman is van een duizelingwekkende grootheid' (Parool); 'Een meesterwerk dat de Latijns-Amerikaanse literatuur weer in al haar kracht doet herrijzen' (Trouw) en 'Een magnifiek en opwindend literair labyrint, dat opvalt door zijn stilistische rijkdom en brille'(Times Literary Supplement).

Zo'n boek ga ik niet meer voor mijn plezier lezen - dat wordt een project.

Hoe onjuist mijn onberedeneerde weerstand is, blijkt ook nu weer. Op zoek naar een lekker dik boek voor de kerstvakantie (ja ik weet het, dit is net zoiets als zeggen dat je een kunstwerk zoekt dat bij je bank past, maar zo was het nu eenmaal), heb ik 2666 (1056 pagina's) in de boekhandel opgepakt, en ben de eerste bladzijden gaan lezen. Meteen gegrepen, meteen in het verhaal gezogen, onweerstaanbaar.

Ik ben nu net op bladzijde 128, misschien moet ik mijn mening nog gaan bijstellen. Voor nu ga ik genieten van de komende 928 pagina's.

Meer over Bolaño zelf (en de hype rondom hem) lees je in dit artikel van Sander Pleij in Vrij Nederland.

Voor wie het boek wil bestellen, de link naar Bol

2666
Roberto Bolaño

Dikke boeken voor de kerstvakantie, 1

Een van mijn lievelingsboeken: Het leven een gebruiksaanwijzing, van Georges Perec. Wie het nog niet kent, benijd ik om deze 576 prachtige pagina's nog voor de boeg te mogen hebben. Het leven ... is een duizelingwekkend, rijk boek over de levens van de bewoners van een (fictief) Parijs gebouw, aan de Rue Simon-Crubellier.

Ik las het zonder ook maar enige kennis over Perec, over het complexe schema achter dit boek of over de beperkingen die hij zichzelf bij het schrijven oplegde. Ook zonder die wetenschap sleepte het boek me volledig mee door de grote verbeeldingskracht, de prachtige stijl en de liefdevolle minitieuze aandacht voor zijn personages.

Wikipedia geeft een heel mooie en uitgebreide beschrijving van Perecs opzet en ideeën achter dit geweldige boek.

Ik moet er bij zeggen dat dit waarschijnlijk een van die boeken 'zonder tussenwegen' is: het heeft je onmiddellijk in zijn ban, óf je komt er niet doorheen. Voor de eerste groep, hier de link naar Bol:


Het leven een gebruiksaanwijzing
Georges Perec

Ach vooruit

Omdat ik hier dinsdag toch al schreef dat ik 44 ben, kan ik meteen ook wel toegeven dat ik Het Kleine Twitter Handboek heb aangeschaft. Natuurlijk wist ik het meeste al lang, omdat ik al maanden aangesloten ben bij Twitter en in die tijd al wel twee tweets heb geplaatst, maar toch een hoop leuke weetjes opgestoken.

Meer informatie bij Bol:

Twitter
Tim Collins